شنیده می شود که هییت فوتبال اردبیل در تلاش است امتیاز یکی از تیم های فوتبال دسته یک را بخرد.خرید امتیاز تیم فوتبال ابتدا در زمان استاندار سابق اردبیل (علی نیکزاد) مطرح شد، نیکزاد قصد داشت که امتیاز تیم لیگ برتری را برای اردبیل بگیرد که بعدا منتفی شد.این بحث ها به صورت سریالی ادامه دارد طوریکه این روزها شنیده ها حاکی از آن است که رحیمی رییس هییت فوتبال استان و حقیقت پور استاندار اردبیل عزم خود را جزم کرده اند تا امتیاز تیم دسته یکی را بگیرند. شکی نیست که با خرید امتیاز تیمی از لیگ برتر یا لیگ آزادگان استعدادهای فوتبال اردبیل شکوفا خواهد شد ، این استان در چشم خواهد بود و به حق خود در فوتبال کشور خواهد رسید اما ذکر چند نکته در این مورد خالی از لطف نیست:
1) اردبیل استانی گردشگری و کشاورزمحورهست که در آن خبری از صنعت نیست و این استان با اینکه پتانسیل لازم را دارد اما به دلایلی محروم از کارخانجات مادر(به جز سه کارخانه) می باشد.طبق اصل 44 قانون اساسی، تیم ها باید به سمت خصوصی شدن بروند.حال این سوال پیش می آید که آیا کارخانجات اردبیل قدرت مالی لازم برای تیمداری در لیگ برتر یا لیگ آزادگان را دارند؟ اگر قرار باشد تیم دسته یکی را به بخش خصوصی واگذار کنند، به کدام بخش واگذار خواهند کرد؟ به کشاورزان محترم یا به منابع گردشگری استان؟
2) اگر می بینیم که استان های مثل اصفهان و آذربایجان شرقی در لیگ برتر و لیگ آزادگان چندین و چند تیم قوی و مختلف دارند به دلیل توسعه صنعتی این استان ها است ولاغیر.
3) استان یک میلیونی اردبیل با 50 هزار نفر بیکار چگونه می خواهد هواداران بیکار را به ورزشگاه ها بیاورد؟ آیا هوادار بیکار یارای حمایت از تیم استانش را خواهد داشت؟
4) هنوز زمان زیادی از جریحه دار شدن احساسات فوتبال دوستان استان نمی گذرد.هنگامی که ذرت کاران پارس آباد به عنوان نماینده فوتبال استان ، 13 گل از تیم مطرح پایتخت دریافت کرد بر همگان آشکار شد که حمایت لازم از این تیم نشده است که خود دو دلیل بیشتر ندارد و آن دو این است که یا نمی توانند از تیم استان حمایت کنند یا نمی خواهند از تیم حمایت کنند.می شد با کمک روانشناسان ازتعداد گلهای دریافتی کاست تا سخره ستون نویسان نشریات پایتخت نشین نشویم.زمانی که در ستونهای طنز خود از تیم های من در آوردی مثل بلال کاران بیله سوار و ... استفاده کردند و اردبیل را سوژه خنده خود کردند.با این اوصاف و با اطلاع از اینکه اردبیل نمی تواند یک روانشناس را برای تیمش بکار بگیرد.آیا خواهد توانست مربیان و بازیکنان با قیمت های هنگفت را جذب تیمش کند؟
5) قبل از اینکه مورد تمسخر این و آن قرار بگیریم مسوولان به مردم بگویند که منابع مالی لازم برای تیم داری را چگونه تامین خواهند کرد؟
6) چه تضمینی وجود دارد که تیم های اردبیل 13 گل از حریفان دریافت نکنند؟
7) آیا اردبیل امکانات سخت افزاری لازم را برای تیمداری دارد؟ یا قرار است مثل بعضی از تیم های لیگ برتری فقط بازی تیم دراردبیل برگزار شود و تمرینات در تهران.
8) هنوز بعد از گذشت دو یا سه سال ازانتقال تیم هایی مانند صبای قم ، پاس همدان ، پیکان قزوین و ... مردمان این دیار بازیکنان ،کادر فنی و دیگر کارکنان این تیمها را نمی شناسند در حالی که بازیکنان و کلیه کارکنان باشگاه هایی مانند ذوب آهن و سپاهان اصفهان ، تراکتور سازی تبریز ، ملوان بندر انزلی و ... در اذهان مردم آن دیار ماندگار شده اند، چرا؟ چون این تیم ها از دل مردم بر خواسته اند و با حمایت تماشاگرا ن خود به لیگ برتر راه یافته اند.آیا بهتر نیست که به جای خرید امتیاز تیمی از دیگر استان ها ، تیم های استان مورد حمایت قرار بگبرند؟
توحید مهدوی / تیر ماه ۱۳۸۹ / هفته نامه صبح سبلان
بازتاب در :
www.azarbaijansport.com
www.trakhtorfans.com
www.tazeha.nosh.ir
www.p30mob.com